ارتودنسی لینگوال یک روش درمانی است که در آن دستگاه ارتودنسی دندان یا بریس (براکت ، سیم و الاستیک) در پشت دندان ها (سمت زبان) قرار می گیرد.

براکت های لینگوال به خاطر موقعیت مکانیشان گاهی اوقات “براکت داخلی” نیز نامیده می شوند.

برخلاف براکت های معمولی که در قسمت بیرونی دندان ها قرار داده می شوند.

با وجود اینکه موقعیت ارتودنسی لینگوال یا ارتودنسی زبانی نسبت به ارتودنسی ثابت برعکس شده است.

اما هر دوی آنها شباهت های زیادی از نظر نوع سخت افزار و اصول ارتودنسی با هم دارند.

مزایا

  • غیر قابل رویت بودن بریس
  • قابلیت بالا
  • غیر قابل دید بودن لکه هایی که در اثر براکت بر دندان باقی می ماند

مزیت اصلی استفاده از ارتودنسی لینگوال این است که غیر قابل مشاهده است.

قابلیت ارتودنسی لینگوال برای اصلاح مشکلات پیچیده مانند تغییر ارتفاع دندان، چرخش دندان و بستن فضای خالی بین دندان بیشتر است.

در صورتی که بیمار بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت نکند اگر تغییر رنگی ایجاد شود در پشت دندان خواهد بود و قابل مشاهده نیست.

اگر شخصی با دقت به داخل دهانتان نگاه کند ممکن است به صورت اجمالی متوجه دستگاه ارتودنسی شما بشود (به خصوص اگر ارتودنسی لینگوال را روی دندان های پایینی استفاده کنید).

در غیر این صورت به راحتی قابل مشاهده نیستند.

اگر فکر می کنید که استفاده از ارتودنسی ثابت برای شما خجالت آور است انواع دیگری از ارتودنسی نیز وجود دارند.

ارتودنسی لینگوال یکی از انواع ارتودنسی نامرئی است که می توانید در نظر داشته باشید شما میتوانید با مراجعه به یک متخصص ارتودنسی در تهران جواب تمام سوالات خود درباره ارتودنسی را پیدا کنید.

معایب

معایب این روش عبارتند از :

  • یکی از اصلی ترین معایب ارتودنسی لینگوال این است که استفاده و جایگذاری آن مشکل می باشد
  • به طور کلی قرار ملاقات هایی که با دکترتان در طول دوره درمان گذاشته می شود زمان بیشتری نبست به ارتودنسی ثابت نیاز دارد
  • نصب کردن براکت های لینگوال به دلیل موقعیتی که در داخل دهان دارند کمی مشکل است

با این حال، با پیشرفت مداوم در طراحی سیستم لینگوال، این نقاط ضعف، خیلی کم به عنوان یک مشکل به حساب می آیند.